Dziennikarze książki piszą

Tytuł tego zbioru wierszy Alicji Wejner przeplatanych akwarelami autorki jest pułapką. Nie brakuje w nim żadnej litery. Przeciwnie, w tomiku ułożonym w porządku alfabetycznym według tytułów zamieszczonych w nim liryków, niektóre litery się powtarzają. Najczęściej litera S, pod której sztandarem znalazły się aż cztery wiersze. Ale to żaden klucz do tajemnicy tego zbioru. Jego przesłanie ujawnia autorka na samym początku: „To książka o miłości”. To zbyt lakoniczne wyjaśnienie, bo prawdę mówiąc wszystkie zbiory wierszy to książki o miłości. Toteż autorka dodaje: „O miłości kobiety do drugiego człowieka, do samej siebie i zielonego świata wokół”.

Lektura tych wierszy budzi rozmaite nastroje, ale ich mianownikiem jest ugoda ze światem, nawet zachwyt fenomenem życia. To nie są wiersze buntownicze ani przesycone goryczą, choć nie brakuje w ich refleksji nad przemijaniem i jego nieuchronnością. Takie są wiersze spod litery „S” – pisałem, że ta wysoka frekwencja wierszy zebranych pod tą litera nic nie znaczy, a jednak to tu właśnie znajdziemy głęboki namysł nad umykającym życiem, choć nie odsłaniający jakichś prawd nigdy nie postrzeganych, to ujmujący swoją prostotą i urodą.

Oto „Stół”, czyli opowieść o strumieniu życia, które zrazu przybiera sile, zapoczątkowane spotkaniami pary zakochanych, potem obrasta rodziną, krzeseł przybywa, aż do chwili, kiedy zaczyna ich ubywać i znowu pozostają tylko dwa krzesła: „Na koniec zostały dwa wątłe/ coraz bardziej kulawe krzesła”. Zwykły bieg rzeczy.

Czytaj dalej

Zapraszam do poznania nowego wydawnictwa Stowarzyszenia Ceramików Polskich. Tym razem jest zbiór wspomnień dawnych pracowników nieistniejących już wałbrzyskich fabryk porcelany, artystów ceramików z nimi współpracujących, wypowiedzi kolekcjonerów porcelany oraz osób związanych z twórczą kontynuacją bogatych tradycji zagłębia białego złota w różnorodnych współczesnych formach. Publikację w części ilustrują barwne fotografie z zachwycającymi formami porcelanowymi opuszczającymi po- i przedwojenne wałbrzyskie fabryki. Tytuł książki – „Wałbrzyskie zagłębie porcelanowe żyje we wspomnieniach” zawiera, jak sądzę, pewną dozę optymizmu. Wprawdzie w Wałbrzychu nie ma już potężnych fabryk wytwarzających znaną w świecie porcelanę i zatrudniających znakomitych fachowców, to pamięć o nich jest wciąż żywa i wśród ludzi i dzięki zbiorom kolekcjonerskim oraz zasobom domowym.

Życzę satysfakcjonującej lektury

Elżbieta Maria Kokowska
Redaktor wydania, członkini SDRP Dolny Śląsk

Dawniej Wałbrzych słynął z produkcji porcelany i był nazywany zagłębiem białego złota. Wałbrzyskie fabryki porcelany, z ich długą (też przedwojenną) tradycją przestały istnieć. Z tamtych czasów pozostały ich atrakcyjne wyroby oraz dawni pracownicy – znakomici fachowcy różnych specjalności.

Funkcjonujące tutaj Stowarzyszenie Ceramików Polskich popularyzuje historię wałbrzyskich fabryk porcelany i dba o upamiętnianie ich wielkiego dorobku. Służy temu realizacja różnych projektów, z których ważne miejsce zajmują Wałbrzyskie Giełdy Ceramiki i Porcelany. Uroda kształtów i barw (odbyły się dotąd dwie) oraz wydawnictwa.

W przygotowaniu jest obecnie publikacja pt. „Wałbrzyskie zagłębie porcelanowe żyje we wspomnieniach”, na którą składają się wspomnienia dawnych pracowników fabryk, artystów ceramików z nimi współpracujących, wypowiedzi kolekcjonerów oraz osób kontynuujących tradycje we współczesnych formach.

Zanim jednak zaproszę do zapoznania z tą nową publikacją wspomnieniową, zachęcam Państwa do przypomnienia sobie, lub poznania, innej, wcześniejszej, o nieco podobnym charakterze. Oto ona: polsko-angielski „Wałbrzyski porcelanowy świat/Wałbrzych – the world of porcelain”.

Elżbieta Maria Kokowska
Redaktor wydania, członkini SDRP Dolny Śląsk

Zaraz po wyborach nasz kolega z Olsztyna miał premierę swojej nowej książki, reportażu biograficznego „Na strunach życia. Saga rodu Dondalskich”.

Jest to monografia znanego nie tylko w Olsztynie muzycznego rodu, który wywodzi się z Bydgoszczy, gdzie jeszcze przed wojną w orkiestrze wojskowej zaczynał elew Jan Dondalski. Gdy w 1944 roku poszedł z I Armią Wojska Polskiego zdobywać Berlin, w mieście nad Brdą urodził się jego syn, też Jan, choć częściej zwany Januszem.

Chłopiec wykazywał smykałkę do gry na skrzypcach i jeszcze jako uczeń średniej szkoły muzycznej dostał etat w Filharmonii Pomorskiej. Tam poznał o 5 lat młodszą Marię, perkusistkę, z którą wkrótce wziął ślub i zamieszkali w domu jej rodziców. W poszukiwaniu lepszych warunków do życia, wywędrowali do Koszalina, ale po urodzeniu się pierwszej córki Katarzyny, gdy nie otrzymali obiecanego mieszkania, przywędrowali do Olsztyna. Tutaj poszukiwano młodych, zdolnych muzyków i – co ważniejsze – przydzielano im mieszkania, bo ówczesna władza dbała o komfort socjalny artystów.

Był rok 1975, a wkrótce Janusz został koncertmistrzem, którym był wiele lat, a w tym czasie tworzył pierwszą „Solidarność” w filharmonii, założył przy niej orkiestrę salonową, trochę dorabiał na zagranicznych kontraktach, bo rodzina się rozrastała: w 1980 roku urodził się Natan, potem Monika i Maksym.

Czytaj dalej

Książka o tym, jak powstał nasz pierwszy narodowy fake news.

Nie negując zbrodni popełnionych podczas wojny ani skali ludobójstwa, Tomasz Bonek w swojej najnowszej książce odpowiada na pytanie, czy faktycznie Niemcy w Gdańsku i obozach koncentracyjnych przerabiali ludzi na mydło. – „Ludzie na mydło. Mit, w który uwierzyliśmy” to prequel i zarazem ciąg dalszy „Medalionów” Zofii Nałkowskiej – przekonuje autor. – Ale przede wszystkim to historia pierwszego polskiego narodowego fake newsa – dodaje.

Najnowsza książka reportera i dokumentalisty specjalizującego się w wyjaśnianiu mrocznych tajemnic historii zadebiutuje już 9 października 2023 r. To reportaż historyczny o niemieckich lekarzach-anatomach, którzy prowadzili upiorne instytuty w Gdańsku, Poznaniu i we Wrocławiu. To także opowieść o Nałkowskiej i jej wizycie w rzekomej fabryce mydła z ludzkiego tłuszczu, jaką w Gdańsku miał zorganizować profesor Spanner. Autor prezentuje w niej również nieznane kulisy pracy pierwszej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich, zapiski z pamiętników, rekonstrukcje wydarzeń, portrety ofiar i ich oprawców. 

Czytaj dalej

Jak PiS ukradł Polskę
Dariusz Joński, Michał Szczerba, 
ZNAK HORYZONT, KRAKÓW 2023.

Gdy na okładce pojawiają się politycy w klasycznych pozach, a podtytuł brzmi „Jak PiS ukradł Polskę” – trzeba zachować czujność. Bieżąca publicystyka wyborcza bez żadnego nawiasu lub paraliterackich ram bywa nieznośna. Lecz tę książkę Dariusza Jońskiego i Michała Szczerby czyta się bardzo dobrze, a zasługi przypisać trzeba nie tylko znakomitym materiałom, jakie posłowie mogli zdobyć dzięki swoim ustawowym uprawnieniom, ale też bardzo dobrej redakcji tekstu oraz oryginalnym pomysłom formalnym. Mamy tu więc siedem historii, to znaczy siedem afer, którymi Polska żyła całkiem niedawno, ale też – co zadziwiające i zmuszające do refleksji – z którymi szybko się pogodziła, by popędzić za kolejnymi newsami. 

Czytaj dalej

To najnowsza książka Barbary Jakimowicz-Klein, naszej koleżanki ze Stowarzyszenia Dziennikarzy RP Dolny Śląsk. Autorka dedykowała ją pamięci swojego ojca, Kawalera Orderu Wojennego Virtuti Militari, Bronisława Jakimowicza.

Opracowanie Barbary Jakimowicz-Klein jest z jednej strony wynikiem zbierania różnorodnych materiałów i dokumentów, z drugiej konfrontowania ich z przeżyciami Ojca. To książka dokumentująca losy wielu Polaków zamieszkujących tereny wschodniej Polski, którzy po ich zajęciu przez Związek Sowiecki, poddani zostali eksterminacji i wywieziono ich w głąb tego kraju. Wielu z nich zostało zamordowanych lub zmarło na tej nieludzkiej ziemi. Wielu wykorzystało szansę i po układzie Sikorski-Majski wstąpiło do organizowanego Wojska Polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa, albo po opuszczeniu niegościnnej ziemi wykorzystało możliwość wstąpienia do 1. Dywizji im. T. Kościuszki. Wszyscy oni spełniali obywatelski obowiązek wobec Ojczyzny i dla niej byli gotowi złożyć swoje życie w ofierze.

Czytaj dalej

Wyglądali pięknie na zdjęciach

Już sam podtytuł Niny i Józefa – Sceny z życia, które minęło – informuje, że książka Liliany Śnieg – Czaplewskiej nie jest biografią. Autorka dokonała wyboru wątków dotyczących małżeństwa Niny Andrycz, znanej w swoim czasie aktorki i Józefa Cyrankiewicza, najdłuższego stażem premiera rządu w historii Polski.

Zapewne, nie był to wybór łatwy. Autorka przyznaje, że pozostało jej jeszcze sporo niewykorzystanych informacji i unikalnych zdjęć. Niemniej to, co znalazło się w książce stanowi spójną całość.

Po przeczytaniu historii tego małżeństwa można dojść do wniosku, że było w nim przynajmniej o jedną osobę za dużo, bo każda z nich żyła przede wszystkim własnym i to niezwykle intensywnym życiem. Nina „nie wierzyła w życie pozateatralne” (parafrazując znane powiedzenie radiowców) i sprawdzała się w tym tandemie przede wszystkim jako premierowa. Uwielbiała podróże, oficjalne okazje, stroje, znała języki, na przyjęciach czuła się jak… na scenie. Przede wszystkim jednak lubiła robić wrażenie i to się jej udawało. W domu była… „na przychodne” (to znowu parafraza pewnego powiedzenia z kręgów ówczesnej władzy: „Gosposia na stałe, mąż na przychodne”.)

Czytaj dalej

Najnowsza książka Cezarego Łazarewicza „Na Szewskiej. Sprawa Stanisława Pyjasa” – poświęcona okolicznościom śmierci zaangażowanego w działalność opozycyjną studenta polonistyki Stanisława Pyjasa – trafi do sprzedaży 26 maja. Po raz pierwszy znakomity autor zdecydował się na współpracę z wydawnictwem Czytelnik.

– Od czasu, gdy w 2018 roku Dorota Nieznalska poprosiła mnie o napisanie tekstu do katalogu jej wystawy o Stanisławie Pyjasie, nie mogłem przestać myśleć o tej śmierci – mówi w rozmowie z „Presserwisem” Cezary Łazarewicz. – Dotarłem do ogromnej liczby dokumentów, świadków, którzy w tej sprawie się wcześniej nie wypowiadali. Jestem przekonany, że tej sprawie trzeba było poświęcić tyle uwagi, bo stanowi mit założycielski demokratycznej Polski – dodaje.

Czytaj dalej

„Nazistowscy milionerzy” od wtorku w Polsce

Światowe media szeroko komentują książkę Davida de Jonga pt. „Nazistowscy miliarderzy”. Holenderski dziennikarz opisuje rozwój fortun wielkich niemieckich rodów stojących za takimi markami jak BMW, Porsche czy Dr. Oetker dzięki współpracy z reżimem hitlerowskim. W Polsce książka ukaże się we wtorek 26 kwietnia dzięki wydawnictwu Post Factum.

„Po przeczytaniu tej książki już nigdy nie zasiądziesz za kierownicą Volkswagena, nie ubezpieczysz domu w Allianz ani nie sięgniesz po pizzę Dr. Oetkera w supermarkecie bez mdłości i niepokoju” – napisał w recenzji brytyjski dziennik „The Daily Telegraph”.

„W tej skrupulatnie opracowanej książce de Jong, dziennikarz śledczy i były reporter Bloomberg News, zmusza nas do konfrontacji z obecnym dziedzictwem nazistowskich powiązań” – recenzuje dziennik „The Wall Street Journal”. Amerykańska gazeta zaznacza, że „lukratywne dziedzictwo zmowy z Hitlerem żyje w ogromnych fortunach pięciu niemieckich dynastii”.

Czytaj też: Tomasz Lis u Smokowskiego w Kanale Sportowym: „Jestem byłym dziennikarzem”

Czytaj dalej