W czasach, gdy debata publiczna wokół tematu łowiectwa bywa zdominowana przez skrajne emocje i rozbieżność stanowisk, pomostem do dialogu może stać się słowo.
Kluczową rolę w tym procesie odgrywa Klub Miłośników Języka i Literatury Łowieckiej, którego misją jest nie tylko ochrona tradycji, ale też edukacja i budowanie nowoczesnego, opartego na faktach wizerunku myśliwych.
Kluczem do zrozumienia pasji myśliwskiej przez resztę społeczeństwa jest jej bogata tradycja, literatura oraz unikalna mowa. Jednym z najważniejszych elementów tego dziedzictwa jest specyficzny język łowiecki. Warto pamiętać, że ten zwyczajowy system pojęć i zwrotów, którym posługują się polscy myśliwi, kształtował się przez wieki, przenikając do dzieł Adama Mickiewicza, Henryka Sienkiewicza czy Juliana Ejsmonda, a jego korzenie sięgają czasów staropolskich – od czasów Reja i Kochanowskiego.
Język myśliwski – bogaty w metafory i specyficzną terminologię – jest więc nie tylko hermetycznym kodem, ale przede wszystkim, co trzeba wyraźnie podkreślić, żywym zabytkiem kultury, unikalnym elementem polskiego dziedzictwa kulturowego, wpisanym na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Myśliwi są prawdziwymi strażnikami tego dziedzictwa, które bez nich bezpowrotnie zginie!
Niestety, wizerunek łowiectwa cierpi często przez niezrozumienie. Kluczową rolę w odczarowywaniu negatywnych stereotypów z nim związanych, odgrywa Klub Miłośników Języka i Literatury Łowieckiej im. Zygmunta Jóźwiaka. Zrzesza on myśliwych, publicystów, pisarzy oraz miłośników szeroko pojętej kultury łowieckiej. Jest prawdziwym ambasadorem nowoczesnego, kulturalnego myślistwa.
Czym konkretnie zajmuje się wspomniany wyżej Klub? Przede wszystkim w procesie poprawy wizerunku łowiectwa przełamuje narrację. Pokazuje, że łowiectwo to nie tylko praktyka gospodarcza, realizacja planów hodowlanych czy gospodarka populacjami dzikich zwierząt. To przede wszystkim wielowiekowa tradycja, etyka, unikalny język łowiecki, a także inspiracja dla sztuki. Zrozumienie tego fenomenu to klucz do zmiany społecznego postrzegania tej profesji.
Ważnym zadaniem Klubu jest nie tylko dokumentowanie historii twórczości literackiej związanej z kulturą łowiecką, ale również popularyzowanie dawnej i współczesnej literatury dotyczącej tej tematyki. Promuje piśmiennictwo, które uczy pokory wobec natury i odpowiedzialności za nią.
Organizuje spotkania kulturalne, panele dyskusyjne i konkursy literackie (np. na opowiadanie lub wiersz o tematyce przyrodniczo-łowieckiej). Podczas otwartych wydarzeń, w których biorą udział osoby niezwiązane z łowiectwem (szkoły, biblioteki), pokazuje myśliwych jako ludzi wrażliwych, wykształconych i dbających o polszczyznę. To pozwala dostrzec, że za strojem łowieckim kryje się nie tylko pasjonat, ale przede wszystkim człowiek głęboko zakorzeniony w polskim dziedzictwie kulturowym.
Okładki książek o tematyce łowieckiej oraz Biuletynu „Klub Miłośników Języka i Literatury Łowieckiej” (z prywatnych zbiorów Jacka Seniowa).
Klub Miłośników Języka i Literatury Łowieckiej dba o wrażliwość, kulturę słowa i edukację ekologiczną, co stawia całe środowisko myśliwych w zupełnie nowym, pozytywnym świetle.
Inicjatorem powstania Klubu, działającego w strukturach Polskiego Związku Łowieckiego, oraz jego wieloletnim filarem był Zygmunt Jóźwiak. Impulsem do powołania Klubu był odczyt tego wybitnego filologa, popularyzatora kultury i tradycji myśliwskich, poświęcony potrzebie stworzenia nowego słownika języka myśliwych. Autor podkreślał konieczność ochrony unikalnego języka myśliwych oraz pielęgnowania tradycji literackich związanych z lasem i łowiectwem.
Ważnym zadaniem Klubu Miłośników Języka i Literatury Łowieckiej jest wydawanie własnego Biuletynu. Prace zapoczątkowane przez Zygmunta Jóźwiaka są dziś kontynuowane przez jego brata, Jana Jerzego Jóźwiaka, pełniącego funkcję przewodniczącego Klubu i redaktora naczelnego Biuletynu. W najnowszym numerze Biuletynu 24/2026 Jan Jóźwiak pisze:
Klub utrzymuje kontakt z zaprzyjaźnionymi Myśliwymi, Dianami, Stażystami i wszystkimi Przyjaciółmi, którym na sercu leży dobro kultury łowieckiej. Biuletyn jest forum, na którym mogą wypowiedzieć się wszyscy, którym odległy jest poziom obiegowych poglądów.
Klub Miłośników Języka i Literatury Łowieckiej udowadnia, że kultura łowiecka jest dobrem wspólnym. Przypominając o pięknie języka i głębi literatury myśliwskiej, nie tylko chroni tradycję, ale przede wszystkim uczy nowoczesnego, pełnego szacunku dialogu o polskiej przyrodzie.
Unikatowe „księgi drzewne” Wiktora Kozłowskiego,
autora „Słownika leśnego” – pierwszego w historii polskiej literatury dzieła o charakterze specjalistycznym.
Poprzez literaturę, która dotyka uniwersalnych wartości – takich jak przemijanie, cykliczność natury czy etyka – Klub znajduje wspólny język z humanistami, ekologami i środowiskami naukowymi. Kultura, literatura i piękno języka są zatem najlepszymi ambasadorami nowoczesnego łowiectwa.
Bieżące informacje, teksty publicystyczne oraz archiwalia Biuletynu znajdziecie bezpośrednio na stronie Klubu Miłośników Języka i Literatury Łowieckiej oraz na profilu Klubu na Facebooku.
Życzę ciekawej lektury
Barbara Jakimowicz-Klein
