Strona główna
Aktualności
Działalność
Statut
Władze
Członkowie
Zmarli 
Archiwum
Pobierz
Forum
Książki 
Gratulujemy 
Linki

Tadeusz Tułasiewicz (1902-1985)

     2 maja 1985 r. odszedł od nas na zawsze redaktor Tadeusz Tułasiewicz, zasłużony, wieloletni dziennikarz „Słowa Polskiego" i działacz społeczny. Odszedł w przededniu kulminacyjnych obchodów 40 rocznicy powrotu Wrocławia do Macierzy, miasta, do którego przybył już w maju 1945 r., by służyć mu odtąd swą ofiarną pracą aż po ostatnie dni życia. Ów 40-letni okres był dla red. Tułasiewicza niezwykle aktywny. Wypełniła go nie tylko praca zawodowa, w której bynajmniej się nie oszczędzał, ale i wielostronna działalność społeczna.

     We Wrocławiu mieszkał zresztą dłużej niż gdziekolwiek przedtem, ale już zanim osiadł w naszym mieście, życie miał wyjątkowo barwne i ruchliwe. Urodzony 4 IX 1902 r. w Bacău w Rumunii, do szkoły powszechnej i gimnazjum uczęszczał w Stanisławowie (1908 – 1921), gdzie dzieciństwo i młodość przyszło mu spędzić w kolejarskim osiedlu Majzle. Studia odbył na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, a po uzyskaniu dyplomu magistra, w latach 1927 – 1929, dwa lata spędził w Dolinie, na praktyce nauczycielskiej.

     Niezwykle interesującym okresem w życiu Tadeusza Tułasiewicza były lata 1929 – 1939, gdy pracował w konsulatach RP W Niemczech: do roku 1935 w Essen, a potem w Królewcu. Przez cały ten czas był referentem prasowym, a w roku 1930 podjął również pracę dziennikarską, prowadząc oddział PAT-a na Zagłębie Ruhry. W czasie pobytu w Niemczech aktywnie działał też w polskich organizacjach.

     Do Polski wrócił 29 VIII 1939 r., a okupację przeżył w Krakowie, pracując w fabryce sztucznego lodu. Wtedy zetknął się ze swym byłym profesorem i rektorem Uniwersytetu Lwowskiego Stanisławem Kulczyńskim, późniejszym pełnomocnikiem ministra oświaty do spraw zabezpieczania dóbr kulturalnych i naukowych na Dolnym Śląsku. Już w marcu 1945 r., gdy toczyły się jeszcze zacięte walki o Wrocław, zgłosił red. Tułasiewicz swój akces do grupy prof. Kulczyńskiego; do naszego miasta przybył 19 V 1945 r. Wkrótce potem znalazł się w grupie dziennikarzy, którzy założyli „Nasz Wrocław” – pierwsze polskie czasopismo w przywróconej Macierzy historycznej stolicy Śląska. Następnie związał się z „Pionierem” i „Słowem Polskim”, które w okresie „błędów i wypaczeń” na kilka lat zmuszony był opuścić. Powrócił do „Słowa” w roku 1956 i pozostał tu do 31 VIII 1966 r., gdy z powodu złego stanu zdrowia przeszedł na rentę. Ale i wtedy nie odłożył pióra. Do ostatnich swych dni prowadził na łamach ,,Słowa” hobbystyczne rubryki: filatelistyczną, numizmatyczną i szachową.

     Jako dziennikarz był red. Tadeusz Tułasiewicz wytrawnym znawcą wrocławskich spraw miejskich i z jego rzetelnej wiedzy w tym zakresie niemało korzystała młodzież zdobywająca w „Słowie” reporterskie ostrogi. Uznanie dla jego doświadczenia znalazło też wyraz w powierzeniu mu godności radnego MRN. Należał wreszcie red. Tułasiewicz do grona najaktywniejszych działaczy Stronnictwa Demokratycznego we Wrocławiu. Odznaczony był Srebrnym Krzyżem Zasługi (1938), Złotym Krzyżem Zasługi (1957), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1968), odznaką Budowniczego Wrocławia, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem 40-lecia PRL; dwóch ostatnich odznaczeń, przyznanych przez Radę Państwa w roku 1985, nie zdążył niestety odebrać – otrzymała je rodzina.

     Przedstawiając zwięzłą sylwetkę Tadeusza Tułasiewicza, redakcja „Kalendarza Wrocławskiego” postanowiła jednocześnie udostępnić swoim czytelnikom interesujące wspomnienie nestora wrocławskiego dziennikarstwa z okresu pionierskiego. Przedstawiony niżej artykuł [Ze wspomnień dziennikarza] ukazał się w I tomie „Trudnych dni”, Wrocław 1960.

Zygmunt Antkowiak
Kalendarz Wrocławski 1987

     Red. Tadeusz Tułasiewicz spoczywa na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.