Niestety, wszystkie te informacje potwierdzają obawy, że USA stanęły po stronie Rosji. Agencja Bloomberg ujawniła, że Amerykanie nie potępią na szczycie G7 ataku Rosjan na miasto Sumy, ponieważ Trump „pracuje nad zachowaniem przestrzeni do negocjacji pokojowych”. To elementarz: żeby coś osiągnąć w negocjacjach, musisz stawiać swoje warunki i naciskać, a nie wycofywać się i przyjmować punkt widzenia oponenta (tak, mamy wierzyć jak Trump, że Rosjanie się pomylili, nie chcieli, to tylko im się omyłkowo przytrafiło, że zabili bezbronne osoby w zbrodniczym ataku). Polityka appeasementu nie przyniesie mu sukcesu, lecz jedynie zapisze go na kartach historii jako współodpowiedzialnego za tolerowanie zbrodni. A zgoda na przekazanie okupowanych terenów Rosjanom okryje jego administrację hańbą.
Co na to wszystko polscy politycy? Zamiast nazywać rzeczy po imieniu, większość kandydatów na prezydenta (poza Hołownią i Biejat) nabrała wody w usta, a jak już się odzywają to – jak Braun czy Mentzen – po to, by powiedzieć, że nie wyślą polskich żołnierzy do Ukrainy. W kampanii wyciągają zastępcze tematy o imigrantach, płciach i preferencjach seksualnych, zamiast odnieść się do tego, co dotyczy głównych prerogatyw prezydenta: polityki zagranicznej, obronności i działań na wypadek agresji z zewnątrz. Te tematy w kampanii wyborczej są na ogół marginalizowane, bo większość kandydatów albo nie ma dobrych pomysłów, albo klepie komunały o migrantach (jak Nawrocki). A przecież od prezydenta oczekujemy nie tylko odwagi, ale mądrych planów na wypadek konfliktu zbrojnego. Jeśli motywem głównym debat telewizyjnych mają być wzajemne połajanki, a ich bohaterami na zmianę Trzaskowski i Nawrocki, to nie mamy szans, by poznać szerzej poglądy kandydatów w najważniejszych sprawach. Szczerze mówiąc, wolałbym dyskusje telewizyjne i radiowe jeden na jeden z udziałem dziennikarzy, względnie z ekspertami zadającymi pytania, niż takie poprzycinane jednominutowe wypowiedzi, które mogę przeczytać w broszurach propagandowych przyszłych „prezydentów”. Relacje prasowe z debat potwierdzają, że ich przedmiotem jest to, kto na nich był, a kogo zabrakło, kto jak się zachował i jak wypadł, a nie jego czy jej poglądy. Mówienie o poglądach już dawno stało się passé.
Marek Palczewski
TELEWIZOR POD GRUSZĄ
Obejrzałem wszystkie, od początku do końca, telewizyjne debaty kandydatów walczących zajadle o schedę po Dudzie – prezydencie jednego kaczora, a nie wszystkich Polaków! Rany boskie, ależ to była dla mnie mordęga! Nie pamiętam, kiedy tak się na własne życzenie skatowałem – co za cyrk, co za małpy! Sam się sobie dziwię, że wytrwałem, że utrzymałem nerwy na wodzy, choć miałem nieraz przemożną ochotę rzucić laczkiem w ekran telewizora! Ach, jak oni bezczelnie kłamali, jak bez wstydu i zażenowania stroili się w cudze piórka! Przypisywali sobie zasługi, które nie były ich dziełem! Odcinali się od swoich głupich, kompromitujących wypowiedzi, decyzji – bredzili bez opamiętania! Brak starannego wychowania i wykształcenia, kultury osobistej, niezbędnych kwalifikacji przykrywali tupetem, arogancją, kretyńskimi żarcikami, przy których suchary nabierają świeżości!
Weźmy na przykład – dla podtrzymania tematu – jednego z uczestników ostatniej debaty, lidera konfederastów Mentzena Sławomira. Toż nie ma w Polsce lepszego od niego kandydata na prezydenta. Z tego, co mówi – w kółko Macieju – Mentzen, tylko on jest w stanie pokonać Trzaskowskiego, tylko on może sobie poradzić ze wszelkimi naszymi kłopotami i problemami! Nawet tymi nabrzmiałymi jak baranie jaja! Sławek nie jest z tych wybrańców narodu, których podniecają albo bawią pytania dziennikarzy. Dlatego unika konferencji prasowych jak Nawrocki kontaktu z inną pciom niż męska i żeńska! Mentzen to człowiek czynu. Przyjeżdża pod wskazany adres i poucza na miejscu – pokazuje ciemnocie światło w tunelu! Konfederaści zapatrzeni w Mentzena jak Korwin-Mikke w Brauna twierdzą, iż jest on prawdziwym drogowskazem dla błądzących, kompasem dla młodzieży czerpiącej informacje z TikToka – jedynej prawdziwej krynicy wiedzy! Największym atutem Sławka jest ośli upór w przekonywaniu nieprzekonanych do jego racji – wykręcanie się sianem ze swoich matołeckich, obraźliwych i haniebnych wystąpień! W Domu Wariatów Polsce trudno o lepszych kandydatów na prezydenta RP!
Antoni Szpak
Źródło: Portal Zarządu Głównego SDRP