Strona główna
Aktualności
Działalność
Statut
Władze
Członkowie
Zmarli 
Archiwum
Pobierz
Forum
Książki 
Gratulujemy 
Linki

Jerzy Widomski (1929–1977)

     Śmierć wyrwała Go z naszego grona w pełni dziennikarskich sił [15 VII 1977]. Aż trudno uwierzyć, że dziś będziemy odprowadzać Go w ostatnią drogę. Przecież w Jego redakcyjnym biurku leżą notatki z rozmów, zebrane już materiały do publikacji, które miały ukazać się jutro, za kilka dni, w przyszłym tygodniu, których już nigdy nie napisze. Publikacji – jak wszystkie Jego artykuły – żarliwych, pełnych publicystycznej pasji, tak jak Jego całe życie tą dziennikarską pasją było przesycone.

     Był zawsze pełen energii, optymizmu i inicjatywy, a jednocześnie rzeczowy i odpowiedzialny w dociekaniu prawdy. Nie potrafił przejść obojętnie obok drobnych nawet, ale dokuczających nam wszystkim niedbalstwa, niedomagań, absurdów. Za to umiał wykorzystać je dziennikarsko, doszukać się ich przyczyn, zaproponować odpowiednie drogi ich usunięcia.

     Inicjował i realizował wiele akcji naszej „Gazety”, konsekwentnie doprowadzając je do pomyślnych efektów. Tych dotyczących spraw ważnych, o ogólniejszym znaczeniu gospodarczym, ale i tych z kręgu naszych spraw codziennych. „Poszukujemy rezerw”, „Akcja – mleko”, „Wszyscy szukamy producentów” – żeby wymienić tylko te, które jeszcze funkcjonują na łamach „Gazety”.

     Odszedł z naszego grona w wieku, w którym mógł najlepiej wykorzystywać swoje bogate doświadczenie zawodowe i życiowe, doświadczenie nierzadko zaprawione goryczą.

     Urodził się w rodzinie robotniczej w 1929 roku. Ojciec nie zawsze wówczas miewał stałe zajęcie, a umarł, kiedy Jurek był w czwartej klasie szkoły podsta­wowej. Potem okupacja hitlerowska, ewakuacja z powstańczej Warszawy i powrót po wyzwoleniu do podtoruńskiej wsi. Dalsza nauka w liceum dla pracujących. W 1951 roku rozpoczyna swój dziennikarki życiorys w „Gazecie Pomorskiej” w Bydgoszczy. W 1952 podejmuje studia na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Po ich ukończeniu w 1956 roku trafia do Wrocławia, do redakcji „Gazety Robotniczej”. Pozostaje jej wierny do końca, choć krótko pełni różne funkcje w Związku Młodzieży Socjalistycznej.

     Nigdy nie stronił od pracy społecznej, więcej – szukał pozazawodowych zajęć odpowiadających Jego temperamentowi i ambicjom. Jego cała postawa spowodowała, że właśnie Jemu wielokrotnie powierzaliśmy funkcję męża zaufania i społecznego inspektora pracy. Jego zaangażowanie we wszystkie sprawy naszego środowiska, w pracy dla dobra wrocławskiej społeczności dziennikarskiej, przejawiało się także w tym, że przez wiele lat był przewodniczącym społecznej rady Klubu Dziennikarza, niezwykle czynnym organizatorem życia tej placówki.

     Ceniliśmy Go także za bezkompromisowość opinii, za koleżeńskość, gotowość niesienia każdemu z nas pomocy, podziwialiśmy za humor, za cięty, polemiczny sposób wypowiadania się.

     Pozostawił po sobie w społeczeństwie i w środowisku trwały dorobek i nieprzemijającą pamięć.

PRZYJACIELE
Gazeta Robotnicza
19 VII 1977

* * *

Red. Jerzy Widomski spoczął 19 lipca 1977 roku na cmentarzu Grabiszyńskim.