Strona główna
Aktualności
Działalność
Statut
Władze
Członkowie
Zmarli 
Archiwum
Pobierz
Forum
Książki 
Gratulujemy 
Linki

Żegnaj, Maćku!

     Umarł Maciek, umarł i leży na desce. Zlećmy Mu felieton to podskoczy jeszcze.

     Nie wypada pisać wesołych nekrologów, ale może tak niekonwencjonalna postać, jak Węgrzyn młodszy (syn Czesława, także wieloletniego redaktora naszej gazety) zasługuje na złamanie stereotypu? Zresztą, kilka lat temu Maciek półżartem zamówił u mnie swój nekrolog, pod warunkiem, że ma być śmieszny. Chłopak był ode mnie o kilkanaście lat młodszy i do głowy mi nie przyszło, że to mnie przyjdzie pisać o Nim, a nie Jemu o mnie.

     Zaczynał jako korektor, później był depeszowcem, pracownikiem sekretariatu, felietonistą Magazynu, szefem wydania jeleniogórskiego, ostatnio redaktorem działu terenowego.

     Był inteligentny, błyskotliwy, w razie potrzeby także przewrotnie złośliwy, co przysparzało Jego felietonom zarówno wielbicieli, jak i wrogów. Także w potocznych rozmowach sypał kalamburami i skojarzeniami, aż towarzystwo dostawało czkawki ze śmiechu. Zaprosiłem Go kiedyś do degustacji trunku marki Chopin. – Nie mam Żelazowej Woli, aby odmówić – odparł bardzo a propos.

     Żartował nawet wtedy, gdy wredna choroba zabrała Mu już głos i porozumiewał się z otoczeniem pisząc na kartkach. 

     A teraz już Go nie ma. Może i bywał czasem uparty, nerwowy, przewrażliwiony. Ale potrafił też nas, którzyśmy Go znali, inspirować, wytwarzać ożywczy ferment. Powinienem napisać, że będzie nam Go brakowało, ale już słyszę, jak się z nas nabija, łapiąc za słowo i zarzuca brakoróbstwo.

     Cześć, stary!

Andrzej Górny
("Słowo Polskie • Gazeta Wrocławska")

     Red. Maciej Węgrzyn zmarł 3 maja 2005 r. Pogrzeb odbył się 10 maja w rodzinnej Jeleniej Górze.

[Fot. Wojtek Wilczyński]