Strona główna
Aktualności
Działalność
Statut
Władze
Członkowie
Zmarli 
Archiwum
Pobierz
Forum
Książki 
Gratulujemy 
Linki

Bogusław Szytko (1949–1996)
Pamięć o wspaniałym Przyjacielu

     Aż się wierzyć nie chce, że w tym roku minęło już dziesięć lat od śmierci Bogusia Szytki. Wyglądał na okaz zdrowia – urodzony optymista, zawsze uśmiechnięty, życzliwy ludziom, pełen energii. A jednak pewnego letniego dnia roku 1996 serce Bogusia nie wytrzymało ciągłej gonitwy za… tak naprawdę, nie wiadomo za czym.

     Boguś był bardzo lubiany nie tylko w Śląskim Okręgu Wojskowym, w którym był rzecznikiem prasowym. Sympatią obdarzali Go przyjaciele z Ośrodka Telewizyjnego we Wrocławiu i naszego Stowarzyszenia. Był człowiekiem bardzo komunikatywnym, duszą towarzystwa. Zawsze skory do pomocy, niekonfliktowy, prawdziwy kumpel. Nie stronił – podobnie, jak większość z nas – od biesiad, ale nigdy nie przekroczył granic dobrego wychowania i smaku. Zapewne wyniósł to z domu rodzinnego, który często wspominał i który – w miarę możliwości, bo był oddalony od Wrocławia o kilkaset kilometrów – starał się możliwie często odwiedzać. Sporo zapewne zawdzięczał też wojsku, podkreślając, że służba w armii była jego powołaniem. A i my, przyjaciele Bogusia, przez sympatię do Niego, nieco bardziej polubiliśmy wojsko.

     Szkoda, wielka szkoda, że już nie ma Go z nami. Zwłaszcza że odszedł tak młodo. Miał zaledwie 47 lat.

Waldek Niedźwiecki

Red. Szytko podczas przygotowywania audycji dla wrocławskiej telewizji.

Żołnierz, dziennikarz, pedagog

     Bogusław Szytko urodził się 20 lutego 1949 roku w miejscowości Krasówka na Lubelszczyźnie. Po ukończeniu szkoły podstawowej naukę kontynuował, zgodnie ze swoimi humanistycznymi zainteresowaniami, w Liceum Ogólnokształcącym we Włodawie. Świetnie sobie radząc z przedmiotami obowiązkowymi, szczególne zainteresowania wykazywał historią, literaturą i muzyką. Pisane przez Niego wypracowania z języka polskiego charakteryzowały się sprawnością warsztatową, krytycyzmem i dojrzałością ocen. Imponował sprawnością fizyczną. Koleżeński i uczynny, cieszył się powszechną sympatią młodzieży i nauczycieli.

     Na długo przed maturą miał już sprecyzowaną wizję swojej przyszłości. Postanowił zostać oficerem Wojska Polskiego. Był pewien, że armia umożliwi Mu realizować pedagogiczno-dowódcze plany. Wybrał trudne studia we wrocławskiej Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych im. gen. Jakuba Jasińskiego. Od jesieni 1967 roku rozpoczęła się Jego przygoda z mundurem, podczas której przez cztery lata z powodzeniem łączył niezwykle złożone i fizycznie często wyczerpujące obowiązki podchorążego z równie trudnymi powinnościami studenta, przyszłego wojskowego inżyniera.

     Czas studiów to dla Niego także okazja do odkrywania nowych zainteresowań. Tu bowiem, w murach wojskowej uczelni, zrodziła się Jego pasja dziennikarska. Swoje pierwsze teksty publikował w biuletynie „Ponton”. A po latach, już jako oficer, opiekował się uczelnianym miesięcznikiem „Echo Inżynieryjne”.

     Po uroczystej promocji, we wrześniu 1971 roku, ppor. inż. Bogusław Szytko został skierowany do dalszej służby w Brygadzie Saperów w Kazuniu. Tam poznał prawdziwy smak oficerskiej służby, dowodząc pododdziałami zarówno w warunkach koszarowych, jak i podczas letnich i zimowych ćwiczeń.

     Po pięciu latach, bogatej w dowódczo-wychowawcze doświadczenia liniowej praktyki, porucznik Szytko, w drodze wyróżnienia, powrócił do Wrocławia, do swojej macierzystej uczelni, gdzie zajął się pracą dydaktyczno-wychowawczą. Lubiany przez podchorążych, aktywnie uczestniczył w procesie szkolenia przyszłych oficerów. Równolegle ze służbą kontynuował studia na Uniwersytecie Wrocławskim, uzyskując w 1979 roku tytuł magistra nauk politycznych.

     Od 1986 roku major Bogusław Szytko rozpoczął dalszą służbę w sztabie Śląskiego Okręgu Wojskowego. Tutaj przełożeni szybko wykorzystali Jego talenty organizacyjne, zdolności dziennikarskie i predyspozycje w nawiązywaniu kontaktów międzyludzkich, powierzając Mu funkcję oficera prasowego. Finezyjnie nawiązał współpracę z mediami wrocławskimi, inspirując dziennikarzy do podejmowania tematyki wojskowo-obronnej. Z czasem z dziennikarza piszącego stał się sprawnym współpracownikiem Wrocławskiego Ośrodka Telewizyjnego, współredagując magazyn wojskowy „Z koszar i poligonów”. Przygotowywane przez Bogusia telewizyjne relacje i reportaże prezentowały wszystkie barwy żołnierskiego życia i szkolenia. Materiały Jego autorstwa często emitowane były na antenie ogólnopolskiej.

     Ostatnie lata oficerskiej służby ppłk Bogusław Szytko spędził w roli wykładowcy w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. gen. Tadeusza Kościuszki. Zmarł przedwcześnie – w wieku 47 lat.

Zdzisław Czekierda

Bogusław Szytko prywatnie – z ukochanym bassetem Jappie.

     Red. Bogusław Szytko spoczywa w rodzinnych stronach – we Włodawie (woj. lubelskie).